تبليغاتX
ایران و ایرانی ، هنـــر اول و آخــــر

ســــلام


 

 

 

                  دستهامان نرسيدست به هم . هنــــر اول و آخـــــر

 

از دل و ديده ، گرامی تر هم

                            آيا هست ؟

- دست ،

      آری ، ز دل و ديده گرامی تر :

                                        دست  !

زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان ،

بی گمان دست گرانقدرتر است .

 

هر چه حاصل كنی از دنيا ،

                           دستاورد است !

هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمين ،

دست دارد همه را زير نگين !

سلطنت را كه شنيده ست چنين ؟!

 

شرف دست همين بس كه نوشتن با اوست !

خوشترين مايه دلبستگي من با اوست .

 

در فروبسته ترين دشواری ،

در گرانبارترين نوميدی ،

بارها بر سرخود ، بانگ زدم :

- هيچت ار نيست مخور خون جگر ،

                                      دست كه هست  !

 

بيستون را ياد آر ،

دست هايت را بسپار به كار ،

كوه را چون پَر كاه از سر راهت بردار  !

 

وه چه نيروی شگفت انگيزي است ،

دست هايی كه به هم پيوسته است  !

به يقين ، هر كه به هر جای ، در آيد از پاي

دست هايش بسته است  !

 

دست در دست كسی ،

                       يعنی : پيوند دو جان !

دست در دست كسی

                        يعنی : پيمان دو عشق !

دست در دست كسی داری اگر ،

                                    دانی ، دست ،

چه سخن ها كه بيان می كند از دوست به دوست ؛

 

لحظه ای چند كه از دست طبيب ،

گرمی مهر به پيشانی بيمار رسد ؛

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست  !

 

چون به رقص آيی و سرمست برافشاني دست ،

پرچم شادی و شوق است كه افراشته ای !

لشكر غم خورد از پرچم دست  تو شكست ! 

دست ، گنجينه مهر و هنر است :

خواه بر پرده ساز ،

خواه در گردن دوست ،

خواه بر چهره نقش ،

خواه بر دنده چرخ ،

خواه بر دسته داس ،

 

خواه در ياري نابينايی ،

خواه در ساختن فردايی !

آنچه آتش به دلم مي زند ، اينك ، هر دم

سرنوشت بشرست ،

داده با تلخی غم های دگر دست به هم  !

 

بار اين درد و دريغ است كه ما

تيرهامان به هدف نيك رسيده است ، ولی

دست هامان ، نرسيده است به هم !

                                     هنــــر اول و آخــــر

نوشته شده در دوشنبه 27 فروردین1386ساعت 18:8 توسط َِِApAdAnA |

                              

                              پازيريك . هنـــر اول و آخــــر 

« پازيريك » يكى از قديمى ترين فرش هايى است كه در جهان شناخته شده است. اين فرش در سال ۱۹۴۹ ميلادى در منطقه اى به همين نام در" سيبرى "، نزديكى مرز مغولستان، در ميان يخها كشف شد . . .

پروفسور « رودنكو » كاشف « فرش پازيريك » معتقد است كه قالي مذكور  كار مردم" ماد " يا" پارس " و يا " پارت " (خراسان بزرگ) است. تاريخ فرش مذکور ، قرن پنجم و يا اوايل قرن چهارم " پيش  از ميلاد "تشخيص داده می شود. توجه به نقش هاي اين فرش در " ستون هاي تخت جمشيد " نيز اين نظريه را تاييد مي كند . . .

اين فرش هم اكنون در موزه « آرميتاژ سن پترزبورگ » نگهدارى مى شود ! ! !

                         هنـــــر اول و آخـــــر

 اطلاعات بيشتر در ادامهء مطلب . . .


...ادامهء همين مطلبــــم...
نوشته شده در جمعه 17 فروردین1386ساعت 13:35 توسط َِِApAdAnA |