تبليغاتX
ایران و ایرانی ، هنـــر اول و آخــــر

ایران و ایرانی ، هنـــر اول و آخــــر

ســــلام

35. رقص آرام . . .

 

آیا تا به حال به کودکان نگریسته اید

در حالیکه به بازی "چرخ چرخ" مشغولند؟

و یا به صدای باران گوش فرا داده اید،

آن زمان که قطراتش به زمین برخورد می کند؟

تا بحال بدنبال پروانه ای دویده اید،

 آن زمان که نامنظم و بی هدف به چپ و راست پرواز می کند؟

یا به خورشید رنگ پریده خیره گشته اید،

 آن زمان که در مغرب فرو می رود؟

 

 

کمی آرام تر حرکت کنید

       اینقدر تند و سریع به رقص درنیایید
                                          زمان کوتاه است
                                                     موسیقی بزودی پایان خواهد یافت

 

 


آیا روزها را شتابان پشت سر می گذارید؟
آنگاه که از کسی می پرسید حالت چطور است،
آیا پاسخ سوال خود را می شنوید؟
هنگامی که روز به پایان می رسد
آیا در رختخواب خود دراز می کشید
و اجازه می دهید که صدها کار ناتمام بیهوده و روزمره 
در کله شما رژه روند؟

 


سرعت خود را کم کنید. کم تر شتاب کنید.
                   اینقدر تند و سریع به رقص در نیایید.
                                                         زمان کوتاه است. . .

                                                                      موسیقی دیری نخواهد پائید
 

 

آیا تا بحال به کودک خود گفته اید،

"فردا این کار را خواهیم کرد"

و آنچنان شتابان بوده اید
که نتوانید غم او را در چشمانش ببینید؟


تا بحال آیا بدون تاثری
اجازه داده اید دوستی ای به پایان رسد،
فقط بدان سبب که هرگز وقت کافی ندارید؟

آیا هرگز به کسی تلفن زده اید فقط به این خاطر که به او بگویید: دوست من، سلام؟

 

 

حال کمی سرعت خود را کم کنید... کمتر شتاب کنید.
                                     اینقدر تند وسریع به رقص درنیایید.
                                                                        زمان کوتاه است...

                                                                        موسیقی دیری نخواهد پایید.   

 

آن زمان که برای رسیدن به مکانی چنان شتابان می دوید،
نیمی از لذت راه را بر خود حرام می کنید.
آنگاه که روز خود را با نگرانی و عجله بسر می رسانید،
گویی هدیه ای را ناگشوده به کناری می نهید

            زندگی که یک مسابقه دو نیست!
                                                       کمی آرام گیرید
                                                                به موسیقی گوش بسپارید،
                                             

  پیش از آنکه آوای آن به پایان رسد....

+ نوشته شده در  چهارشنبه 12 فروردین1388ساعت 9:8  توسط َِِApAdAnA  | 

34. رقصم گرفته بود...

ac292b1eb4658a8237d1cb92c64b162b.jpg

 

رقصم گرفته بود

مثل درختکی در باد

آنجا کسی نبود

غیر از من و خیال و تنهــــــایی

 

رقصم گرفته بود

پیرانه سر ، دیوانه وار

تنها

تنهـــــــا تنها رقصیدم...

*

فایل صوتی  (سهیل نفیسی)

+ نوشته شده در  جمعه 3 آبان1387ساعت 13:41  توسط َِِApAdAnA  | 

33.گــندم بریان...گرمترین منطقه’ دنیا

 گندم بريان..هنـــر اول و آخـــر

گرم ترین نقطه کره زمین با دمای نزدیک به ۷۰ درجه در سایه و حدود 100 درجه در تابستان ، در دشت لوت ایران قرار گرفته است." دکتر پرویز کردوانی "بیابان شناس معروف ایرانی با اعلام این مطلب گفت: منطقه" گندم بریان در دشت لوت " که در ۸۰ کیلومتری شهداد و در شرق رود بیرجند قرار گرفته است منطقه ای با پوشش آتشفشانی است و همین پوشش سیاه آتشفشانی موجب بالا رفتن شدید گرما در این منطقه می شود.

به گفته وی این منطقه همچنین پست ترین منطقه داخلی ایران نیز محسوب میشود و این موضوع نیز از دیگر دلایل گرمای شدید آن است. کردوانی معتقد است که در گندم بریان در منطقه ای به طول ۲۰۰ کیلومتر و عرض ۱۵۰ کیلومتر هیچ موجود زنده ای زندگی نمی کند و شرایط به گونه ای است که امکان زیست هیچ گیاه یا حیوانی وجود ندارد. گواه کردوانی بر این موضوع این است که در تحقیقات خود مشاهده کرده است که گاو و گوسفند مرده ای که توسط کامیون های عبوری در گندم بریان رها شده بودند تجزیه نشده و نگندیده بودند بلکه فقط در اثر حرارت خورشید خشک شده بودند. به گفته وی این موضوع نشان می دهد که در این منطقه حتی باکتری هم امکان حیات ندارد.

دکتر کردوانی گفت: پیش از اعلام میزان گرمای گندم بریان گمان می شد صحرای لیبی در شمال صحرای آفریقا با 57/7 درجه سانتی گراد حرارت گرم ترین منطقه کره زمین باشد اما امروز مشخص شده است که گندم بریان در بیابان لوت با دمایی بیش از ۶۷ درجه سانتی گراد در سایه گرم ترین نقطه کره خاکی است.

+ نوشته شده در  جمعه 6 مهر1386ساعت 10:17  توسط َِِApAdAnA  | 

32. هيوا مسيح

دوست ترم مي داري.هنـــر اول و آخـــر

صبورا!

تپه اي ســكوت ، نصيب دور دست مي كني

گنج ِ پنهاني نصيب خاك.

.سـكوت و سايه نصيب دشت ميكني

سيب و سايه نصيب باغ

.گريهء كودكان و زخم آدمي

فقر دشت و راه هاي بي نشان ،

نصيب من.

رحيما!

چه دوست تَـرَم مي داري!

                                                             هيوا مسيح(شباني كه دست هاي خدا را مي شست)

بيوگرافي در ادامه مطلب...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 21 شهریور1386ساعت 11:38  توسط َِِApAdAnA  | 

31. کتیبه’ گنجنامه’ همدان

كتيبه گنجنامه.هنـــر اول و آخـــر

"خدای بزرگ است اهورامزدا که این سرزمین را آفرید، که مردم را آفرید، که شادی را برای مردم آفرید، که داریوش را شاه کرد، یگانه شاه از میان شاهان بسیار و یگانه فرمانروا از میان فرمانروایان بسیار. من (هستم) داریوش، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای با ملت های بسیار، شاه این سرزمین بزرگ دور دست پهناور، پسر ویشتاسب هخامنشی. "

 

      كتيبه هاي گنجنامه كه يادگاري از دوران داريوش و خشايار شاه هخامنشي است بر دل يكي از صخره هاي كوه الوند كه درفاصله 5 كيلومتري غرب همدان و در انتهاي دره عباس آباد حكاكي شده است .

با توجه به سوراخهاي كنار كتيبه, به نظر مي رسد كه كتيبه ها روپوش داشته اند كه آنها را از گزند باد و باران حفظ مي كرده است.

        به سبب آنکه هگمتانه، پایتخت تابستانی هخامنشیان بوده و در مسیر جاده شاهی قرار داشته است، "داریوش اول هخامنشی" پس از اتمام کار سنگ نبشه های بیستون، دستور نقر کتیبه کنونی گنجنامه را داده است. پس از او فرزندش " خشایار"  شاه نیز به پیروی از او کتیبه ای در سمت راست و کمی پائین تر از سنگ نبشته پدر، بر جای گذارده است. ( حدود 500 سال ق – م)

       هر یک از کتیبه های به سه زبان، در سه ستون و 20 سطر، بر روی صخره ای بزرگ حک شده اند، که در ستون دست چپ، متن" فارسی باستان" ، ستون وسط؛ "عیلامی" یا شوشی و ستون دست راست کتیبه ها، به زبان" بابلی یا اکدی" و هر سه به خط میخی مادی یا هخامنشی می باشند.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 24 مرداد1386ساعت 18:4  توسط َِِApAdAnA  | 

30.چقـــدر...؟

چقـــدر...؟.هنـــر اول و آخـــر

میان جان دو انسان چنین به هم نزدیک

چقدر فاصــله؟

                          آخر چقدر فاصله؟ آه

چقدر ماندن در هالهء تبسم و شــرم؟

چقــدر بودن در پرده ســکوت و نگاه؟

.

چقــــدر دوری از آفتاب آن لبخـــــند

چقدر محروم از سایه سار آن گیسو

چقــــدر باید ســـر کرد بی نوازش او

چقدر؟

.

چقدر...؟چقدر؟

به اصطکاک دل و سنگ گوش دادن ها

به حکــم مبهـــم تقــدیر سر نهادن ها

.

بشر چقدر به درمان عشق درماندست؟

مگر چقدر ازین عمـــر بی ثمر ماندست؟

 

مگر چه کاری خوشتر ز دوست داشتن است؟

مگر که عشق گناهی برای مرد و زن اســت؟

 

 چقدر باید بر این گــــناه تاوان داد؟

چقدر باید خاموش ماند تا جان داد؟

 

چقدر پرسه زدن در خیال ، با اندوه؟

چقدر صبــر ، چه صبری به سهمگینی ِ کوه؟

 

چقدر سرخ شدن زیر تازیانهء شوق؟

چقدر بی تو نشستن درین سکوت و ستوه؟

.

چقدر بی تو به دنبال خویش گردیدن؟

کویر حوصله را با تو در نَوَردیدن؟

.

میان جان دو عاشق چنین بهم نزدیک

چقدر باید مشــــتاق ماند و ماند صبور

چقــــدر باید نزدیک بود و از هــم دور

چقـــدر؟

                          چقـــــــــدر؟

                                                                         فريدون مشيري.هنــر اول و آخـــر

+ نوشته شده در  شنبه 6 مرداد1386ساعت 18:37  توسط َِِApAdAnA  |